Showing posts with label කචල් හීන... Show all posts
Showing posts with label කචල් හීන... Show all posts

Tuesday, May 10, 2011

අම්මේ අම්මේ මගේ කොණ්ඩේ,,


අද මට ඔහොම ඉන්න ගමන් මතක් උනා මීට අවුරුද්දකට විතර කලින් මට වෙච්චි ඇබැද්දියක් ගැන.. මට ඉතින් උනොත් වෙන්නේ ඔය වගේ වැඩ තමයි නේ.. මේකත් අර කචල් හීනයක් තමයි.. කචල් උනත් මොකද හීනයක් නම්.. ඒත් මේක නම් හීනයක් නෙමේ.. හැබෑවට වෙච්චි සිදුවීමක්..

එදත් වෙනදා වගේම අලුත් ඒත් එපා කරපු දවසක ආරම්භයක්.. එපා කරපු දවසක් කිව්වේ ඉතින් ඉස්කෝලේ යන්න වේලාස්සන නැගිටින්න ඕනේ හින්දා..අනික ඒ සීත කාලේ මෙහෙට..පාන්දර හයට නැගිටින වෙලාවට තමා හොදම නින්ද..ඒ උනාට කොහෙද ඉතින් හයේ ඉදන් නැගිටගෙන වද දෙන්න එපැයි..මෙහෙ සීත කාලේ කියන්නේ ඉතින් ලංකාවේ පාන්දර වැටෙන හීන් ඉර එලිය ගැන හිතලාවත් නෑ.. හද්ද කරුවලයි..

පාන්දර හයේ සීනුව වැදෙනකොටම මමත් වෙනදා පුරුද්දටම නැගිටල අත පත ගාගෙන හෙව්වේ ලයිට් එක දාන ස්විච් එක..ලයිට් එක දානවා දානවා ලයිට් එක වැටෙන්නේ නෑ... මාත් ඉතින් හොල්මන වගේ කාමරෙන් එලියට බැස්සේ කොරිඩෝවේ ලයිට් එකවත් වැඩ කරනවද බලන්න..ම්හ්ම්.. ඒකත් වැඩ නෑ.. මටත් පුදුමයි ඉතින් මොකද මෙහෙ කරන්ට් එක යනවා කියන්නේ කලාතුරකින්..ඊලඟට බිත්තිය අත ගාගෙන අම්මලාගේ කාමරේ දිහාවට ගිහින් මම තාත්තාට කිව්වා.. තාත්තේ ලයිට් නෑ වගේය කියල..තාත්තාත් ඇවිත් බලලා කිව්වේ කරන්ට් එක ගිහින් වගේය කියලා.. දැන් ඉතින් මොනා කරන්නද.. ඉස්කෝලෙ යන්නත් පරක්කු වෙන නිසා අම්මා මගේ අතට ඉටි පන්දමක් දීලා කිව්වා මූණ හෝදගෙන එන්නයි කියලා..මමත් ඉතින් ඉටි පන්දමත් අතින් අරගෙනම නාන කාමරේට ගොඩ උනා.. ඒ ගමන ඉටි පන්දම තියන්න තැනක් නෑ..සින්ක් එක උඩින් තිබ්බාට පේන්නෙත් නෑ.. ඒක හින්දා කණ්ණාඩියට පහලින් විසිතුරු බඩු තියන්න හදලා තිබුන වීදුරු පඩිය උඩින් ඉටි පන්දම තියලා බලද්දි එතන නම් හොදයි වගේ.. ගානට එලිය විහිදෙනවා..ඒක එතනින් තියලා ගොතලා තිබුන කොන්ඩේ උඩට කරලා කට්ටක් ගහගෙන මම පහත් උනේ මූණ හෝද ගන්න.. ටික වෙලාවක් යනකොට මට නිකන් තේරෙනවා එලිය වැඩි වෙන ගතියක් වගේ..කරන්ට් එක ආවාවත්දෝ කියලා ඔලුව උස්සල කණ්නාඩියෙන් බලද්දි මොකද.. බලන්න දෙයක් නෑ උස්සලා ගහ ගත්තු කොන්ඩේ අගිස්ස ගිනි ගන්නවා....අපෝයි මම බය වෙච්චි බය විල්ලක්.. මම දැන් කණ්නාඩියෙන් බලාගෙන බෙරිහන් දෙනවා..අම්මේ අම්මේ මගේ කොණ්ඩේ කියලා.. ගිනි ගන්න අගිස්ස නිමා ගන්නවත් කල්පනාවක් නෑ මට.. අම්මාත් කරුවලේ දඩ බඩ ගාලා දුවන් ඇවිත් මගේ ඔලුව ඇල්ලුවා ටැප් එකට...හප්පේ ගන්දනාවේ බෑ පිච්චුන කොන්ඩේ..වෙලාව කියන්නේ පිච්චිලා තියෙන්නේ කොන්ඩේ අගිස්ස.. මැදින් හෙම පිච්චුනා නම් මම ඉදලා හමාරයි.. කොන්ඩේ පිච්චුනා මදිවට අම්මාගෙනුත් බැනුම් අහපියව්කෝ ඉතින් කරන්නන් වාලේ වැඩ කරනවා කල්පනාවක් නැතුව කියලා..කවුද වගේ උඩ පැන පැන උන්නේ කොන්ඩෙට වතුර අල්ලලා නිමා ගන්නේ නැතුව.. බ්ලා.. බ්ලා.. අම්මා නම් කියයි. මම බය වෙච්ච බය විල්ල මම නේ දන්නේ... ගහෙන් වැටිච්ච මිනිහට ගොනා ඇන්නා වගේ වැඩක් මට වුනේ..

Thursday, May 5, 2011

ෂෝ එක IV ..


මතකයිනේ ගිය සැරේ නවත්තපු තැන.. අර දැකුම්කලු මට මොනාද කියන්න සැරසුනේ.. එන්න එතන ඉදන් තමා අද ...

----------------------------------------------------------------------------------------------
අහම්බෙන් බලපු බැලිල්ලට එකටම මුලිච්චි උනේ දැකුම්කලුගේ මූණ.. දැකුම්කලූ මොනාද කියන්න සැරසෙනකොටම මම පටස් ගාලා අහක බලා ගත්තේ නොදැකපු ගානට.. නටාගෙන නටාගෙන එනකොට පැති මාරු වෙනවානේ.. ආයේම කොහොම හරි අර මනුස්සයවම මුලිච්චි වෙනවා..මොනාද කියන්න කට හදනකොටම මම නිකන් මට නෙමේ වගේ අහකබලා ගත්තාට මොකද මගෙත් හිතේ කුතුහලේ මෙයා මේ මොනා කියන්න හදනවාද කියලා.. හිමීට හිතුවක්කාරිගේ කනට කිට්ටු වෙලා මම විස්තරේ කියනවා දැන්..
" මේ අර මනුස්සයා මට මොනාද කියනවා නේ "
"හ්ම් හ්ම් මාත් දැක්කා.. පව් හලෝ.. කියද්දිම අහක බලන්න එපා.. " ඒ ගමන හිතුවක්කාරි මාව විහිලුවට අරගෙන..
" මේ මං දන්නේ නෑ ඔව්වා.. මම නම් ආයේ බලන්නේ නෑ.. "
"හෙහේ.. අපේ පාඩුවේ නටමු.. කියන එකක් කියන්නෙ නැතැයි.. "

එහෙම කියලා අපි දෙන්නා ඉතින් අතින් අල්ලගෙන පොඩි කපල් ඩාන්ස් එකක් දැම්මා.. ආපු වෙලේ ඉදන් නටලා හෙන මහන්සියි.. ඒ උනාට නටන එක නවත්තන්න හිතෙන්නෙත් නෑ යන සිංදු අහනකොට.. අපරාදේනේ එකක් හරි මිස් උනොත්..දෙපාරක් කියන්නේ නෑනේ අප්පා.. ඒ අස්සෙන් හිතුවක්කාරි එලියේ සීත හින්දා ඇදන් ගිහින් තියෙන්නෙ අත් දිග එකක්, දාඩිය දානවා කිය කිය නටනවා.. ඇත්තටම එතන මාර රස්නයක් තිබ්බේ.. කට්ටිය වැඩි නිසා වෙන්න ඕනේ.. මම නම් කඩන් ගිය කොන්ඩෙත් අල්ලලා බැද ගත්තා.. නැත්නම් නිකන් කෙස් මැල්ලුම් කනවා වගේ..

ටික වෙලාවකින් ආයෙම දැකුම් කලු .. හපෝ මෙයා නම් දවසේ නලුවා වෙන්න ට්‍රයි කරනවද කොහෙද.. ඒ ගමන තව යාලුවෙකුත් ඉන්නවා..යාලුවාගේ අතේ මොකක්ද කොලේකුත් තියෙනවා.. හිතුවක්කාරි ඒ පැත්ත බලද්දිම අර කොලුවා අතේ තිබ්බ කොලේ අපේ පැත්තට දමලා විසික් කරා.. හික් හික්.. හිතන්න ඇති අපි ඇහිද ගනී කියලා.. අයියෝ අර අසරණ කොලේ.. කී දෙනෙකුගේ කකුල් වලට යට වෙන්න අද්ද.. කෙනෙකුට පෑගෙනවා පැත්තට විසික් වෙනවා.. හොදම වැඩේ කියන්නේ දැකුම්කලුගේ යාලුවා කොලේ ඇහිදින්න කකුල් අස්සේ රස්තියාදු වෙනවා... අත කී දෙනෙක් පෑගුවාද දන්නේ නෑ..කොහොම හරි සෑහෙන්න රස්තියාදු වෙලා කොලුවා ආයෙම කොලේ ගත්ත අතට...
මෙච්චර මහන්සි වෙලාත් වැඩේ අතාරින පාටක් නෑ.. කොලෙත් අරන් ටිකක් දුරින් නට නට උන්න මනුස්සයෝ දෙන්නා මෙන්න බොලේ අපේ පිටිපස්සේ... ආයෙම විසික් කරා කොලේ අපේ පැත්තට හරියට කුණු මාලු කෑල්ලක් වගේ.. ගන්න පාටක් නැතිම හින්දා යාලුව ඇවිත් හිට ගත්තා අපෙ හිතුවක්කාරිට එහා පැත්තෙන් (එතකොට කොලේ හිතුවක්කාරිගේ දෙපා මුල )...
" නංගි ඔය වැටිලා තියෙන කොලේ ටිකක් අරන් දෙනවද ?? "
එදාපාර නම් හිතුවක්කාරි කොලේ ගත්තා අතට..
" ආ.. මෙන්න අයියේ " අයියෝ කොලුවට හෙනම චාටර්.. හිතුවද දන්නේත් නෑ මේ වගේ කෙල්ලෝ කියලා.. හික් හික්..
" නංගි ඕක ඔයාට .. තියාගන්න "
අනේ මට ඕනේ නෑ කියන්නා වගේ හිතුවක්කාරිත් කොලුවා බලන් ඉද්දිම කොලේ විසික් කරලා දැම්මා.. කොලුවගේ මූණ ඇඹුල් උනේ බලන් ඉද්දිමයි.. අනික විසික් කරපු එකත් හොදට ගියා.. මොකද කියනවා නම් මුලු සීන් එකම අක්කා බලන් ඉන්නවා කියලා දැක්කේ පස්සේ... එයාත් පිපිරි පිපිරි බලන් ඉන්නවා කොලුවෝ දෙන්නා දිහාව.. දැකුම්කලුගේ යාලුවාත් ඩෝං ගාලා පසු බැස්සා.. බලාපොරොත්තු සුන් කරගෙනම.. පව් අප්පා..

------------------------------------------------------------------------------------------
මෙහෙත් ඉතින් ලංකාව වගේමයි.. හරියටම දොලහ වෙනකොට ඕනාම සංගීත සන්දර්ශනයක් නවත්වන්න ඕනේ.. දැන් නම් ලංකාවේ ඒ නීතිය තියෙනවාදත් මන්දා.. මොනා උනත් මහ එපා කරපු නීතියක්.. හොදම හරිය එනකොට නවත්වන්න වෙලාව හරි යනවා.. එදත් ඉතින් එහෙමයි.. හරියට දොලහ වෙනකොට ජාතික ගීය කියලා සංදර්ශනේ ඉවරත් කරා..අනේ අම්මපා සමහරු ජාතික ගීයටත් නටනවා.. සිහියක් පතක් නෑ..

ඔන්න ඉතින් සේරම අවසානේ පටන් ගත්තේ විසිර යාම.. අපිට ටික වෙලාවක් ඇතුලෙම ඉන්න උනා සංගීත කණ්ඩායමේ අදුරන කෙනෙක් ඉන්නවයි කියලා අපේ නෑදෑ වෙන අයියා දුවපු හින්දා..මම නම් ඔය කාගෙවත් නම් අදුරන්නෙත් නෑ.. සංගීත් අයියාව නම් දන්නවා.. එයා ඉතින් නායකයානේ.. හෙහේ...
ශාලාවේ විසිර යන අය අතරේ ආයෙමත් දැකුම් කලු දර්ශනය වෙනවා.. මෙයා නම් දවසේ නලුවා තමයි.. අන්තිම උත්සහය.. ඈත ඉදන්.. " අපි යනවා " ලු.. අනේ පිංවන්ත හිනාව...
හපොයි ඕකත් අපේ අක්කා පැත්තක ඉදන් බලාගෙන.. ගත් කටටම " ඊ අර බලාපියව්කෝ.. යන්නම්ත් ලු.. පුහ්.. "
ඒක කියපු හැටිය අර කොලුවට ඇහුනා නම් පොලව පලාගෙන යනවා...

(කතාව තාම ඉවර නෑ හොදේ.. )

Tuesday, April 26, 2011

ෂෝ එක II ...


කලින් මම අපි ගිය සංගීත සන්දර්ශනේ වට පිටාව කොහොමද කියලා කිව්වානේ.. ඔන්න ඉතින් අපේ කට්ටියත් අර වයින් කරපු බෝනික්කෝ වගේ අමුතු අමුතු නැටුම් නටන අය අස්සෙන් අස්සෙන් රිංගගෙන ටිකක් ඉස්සරහට පැන ගත්තේ හොදට ගායකයින්ව හෙම පේන හින්දා..අපේ කට්ටිය කිව්වාට ගියේ කවුරු කවුරුද කිව්වෙත් නෑ නේ.. මායි, හිතුවක්කාරියි,අපේ අම්මායි තාත්තායි,අක්කයි මස්සිනයි.. ඒගොල්ලන්ගේ තව යාලු කපල් එකකුයි තමා ඔන්න එදා අපිත් එක්ක උන්නේ.. අහ් ඕනම කෙනා අමතක උනානේ.. තව අපේ නෑදෑ වෙන අයියා කෙනෙකුත් උන්නා.. අනේ අසරණයා පව් අප්පා හිතුවක්කාරිට ෆුල් ට්‍රයි එක..ඒත් ඉතින් අවාසනාවට මොනා කරන්නද, මොන විදියෙන් කිව්වත් අපේ හිතුවක්කාරි නෙමේ කොලුවට කැමති උනේ...දැන් ඉතින් කට්ටිය ඉස්සරහට වෙලා හිටගෙන වේදිකාව දිහා බලන් ඉන්නවා, මුලින් ඉතින් ටිකක් සාමාන්‍ය වේගවත් නැති සිංදු ටිකක් කිය කිය සංගීත කණ්ඩායමත් වෙලාව ඇර ඇර උන්නා.. මේ අතරවාරේ තමා ඊලග බාල්දිය පෙරලුනේ..

මමයි හිතුවක්කාරියිත් ඉතින් එවෙලේ කරන්න වෙන වැඩකුත් නැති හින්දා වටේ පිටේ ඉන්න උදවිය ගැන හෙම පොඩි කතාවක් දාන් ඉන්නවා.. මෙන්න බොලේ හිතපුවත් නැති විදියට පැන්නේ නැතැයි මාධ්‍ය අපි මැදට.. මාධ්‍ය කිව්වාට මොකෝ ඒක මේ ඉතාලියේ ඉන්න සිංහලයෝ ටිකක් එක්කහු වෙලා කරන පොඩි චැනල් එකක්.. ඇත්තම කියනවා නම් ඉතින් ඒක බලනකොට මරු සලිතේ හැදෙනවා.. වෙලාවකට සද්දේ නෑ, වෙලාවකට රූප නෑ.. මොකක් හරි අවුලක්...
වටපිට බල බල ඉදලා ඉස්සරහ බලනකොටම මෙන්න නහයේ ගෑවෙන්න ඔන්න මෙන්න දිග මයික් එකකුත් අල්ලන් නිවේදිකාවක්.. හපෝයි.. මගෙ දෙපැත්තේ උන්න හිතුවක්කාරිටයි අපේ අක්කාටයි වෙච්ච දෙයක් නෑ....මම එතන අසරණ උන හැටි දන්නේ මං විතරයි..
නිවේදිකාව : "ඔයාලට මේ වගේ අවස්තාවක් ගැන මොනාද හිතෙන්නේ?? "
අහ් දැන් ඉතින් කියපියව්කෝ.. මටත් වෙන වැඩ...
මම : " ම්ම්ම්ම්... අපිට හරි සංතෝසයි මේ වගේ අවස්තාවක් අපිටත් ලැබෙන එක ගැන.. හැමදාම නෑනේ.."
බය වෙලා වගේ මූණට කැමරාව එල්ල කරන් උන්න කැමරාකාරයා දිහාව බලලා මවාගත්ත හිනාවකුත් එක්ක මං කිව්වේ ඔන්න ඔහොමයි.. වචන අමුනලා එහෙම කියලා චාටර් නොවී ඒ වැඩේත් කොහොම හරි ඉවර කරගත්තා.. දාලා ගියා මදිවට තව හිනාවෙන්නත් එන අර දෙක ගැන ඇති උන තරහ කියන්න ඕනේ නෑ නෙ.. ඒ දෙන්නවත් හොද හැටි මතක් කර කර ඉන්නකොට තමයි කනට ඇහෙද්දිත් නිකන් නැටවෙන වගේ හොද වේග රිද්ම සිංදු ටිකක් කියන්න පටන් ගත්තේ.. එකටම අඩිය ටිකක් පොලොවේ හප්ප හප්ප උන්නට මොකද සිංදුවෙන් සිංදුවට නිකන්ම නැටවෙනවා වගේ..හිතුවක්කාරිත් මගේ අතේ එල්ලිලා නලිය නලිය උන්නේ නටා ගන්න බැරිකමට..

"අපරාදේ ඉශ්වියෝ හොදම සිංදු ටික නිකන්ම අපතේ යනවා.. අනේ... " එතන ඉදන් හිතුවක්කාරිගේ එකම ආන්දෝලනයයි...එහෙම ඉදලා නම් හරි යන්නේ නැති වග මටත් තේරිලයි තිබුනේ..මෙතන පොල් ගස් වගේ හිටන් ඉන්නයැ ආවේ..අන්න අරහේ අපේ වයසට වගේම ගැටිස්සියෝ ටිකක් අම්බානෙක නටනවාත් එක්ක..මෙහෙ ඉතින් ඔය වගේ තැනක ගිහින් නැටුවයි කියලා කිසිම අවුලක් නෑ.. එක වචනයක් කියන්න කවුරුත් නෑ.. මොකද ඒ වගේ වෙලාවට කට්ටියම එකතු වෙලා නටන හින්දා..ලංකාවෙනේ ඉතින් එහෙම ප්‍රශ්න.. එව්වා නම් මෙහේ නෑ ඕං...ටික වෙලාවක් යද්දි අපේ කට්ටියටත් පණ ඒගන එනවා,, එකටම නටන්න ගත්තේ අපේ නෑදෑ වෙනවයි කිව්ව අයියා..ඔන්න ඊලගට එක එකාව ඇදලා ගන්නත් පටන් ගත්තා.. අපිත් ඉතින් බෑ වගේ මූණක් දාන් උන්නට මොකද චාන්ස් එක එනකන් තමයි බලන් උන්නේ..

අහ් මෙන්න.. හිතුවක්කාරිට පොඩි තට්ටුවයි දුන්නේ නටනවා නේද වයින් කරලා තිබ්බා වගේ..මටත් මොකද එහෙනම් මාත් නටනවා කියලා ඇදන් උන්න ජැකට් එක ගලවලා ඉදගන උන්න අම්මලාට දීලා කට්ටිය මැදට පැන්නේ නටාගෙනමයි...අනේ අම්මපා.. කලින් සංගීතයක් නොදැක්කට මොකද හිතුවක්කාරි හරියට තිබ්බ එව්වා සේරම බලපු එකා වගේනේ නටන්නේ...එක හුස්මට ශලාවේ උන්න සේරමත් ලොකු පොඩි භේද නැතුව නටද්දි බලන් ඉන්නත් ආසයි.. ඇන්ටිලා කෙසේ වෙතත් අන්කල්ලා නම් කට්ටියම මදි නොකියන්න නටනවා...එක එක අයට ආවේණික ජාති ජාති නැටුම්.. බෝට්ටු පදින අයද,මල් නෙලන අයද, බෙද බෙද දුවන අයද, පොලව බදාගත්තු අයද , බඩගාන අයද, ඉගිල්ලෙන්න හදන අයගෙන්ද මුලු ශාලාවම පිරිලා තියෙන හැටි මතක් වෙද්දිත් හිනා..එක එක නැටුම් රසවිදින ගමන් මගෙ ඇහැ ගැටුනේ අපිට එහා උන්න පොඩි කොලුවෙකුට.. පොඩි කිව්වට ඉතින් ඒකගේ ඇති පොඩියක් නෑ.. ටිකක් කලුයි හැබැයි.. කලු උනාට ඒ දැකුම් කලු..ටිකක් ටිකක් අපේ පැත්ත බලනවා වගෙත් තේරුනා.. ඒත් අර පාට පාට ලයිට් අස්සේ කොහේ බලනවද හරියටම හොයන්නත් බෑ...
" ඒ නිම්ශෝ.. අර බලනවා.. අතන ඉන්න කොලුවා කලු උනාට හැන්ඩි නේ " මාත් ඉතින් ලෝබ නැතුව කිව්වේ මොනා උනත් ඉතින් ඇත්ත කියන්න එපෑනේ.. ඒක හින්ද..අම්මා.. එතකොටම හිතුවක්කාරිගේ මූණෙ දිස් උන එලියයි හිනාවයි නම් මට කොහොමත් ඇල්ලුවේ නෑ..
" මේ එයා මගෙන් ෆෝන් නම්බර් එක ඉල්ලුවනේ.. අලේ ඔය ඇත්තමද කියන්නේ.. ඔයාටත් ලස්සනද?? මං කලින් කිව්වේ නැත්තේ කලු හින්ද උඹ කැතයි කියයි කියලා"
මට බැරි නම් යාලුවට හරි මොකෝ කියලා " ඇහ් ඉතින්.. දුන්නද ?? 0.O "
" පිස්සුද තාම නෑ.. ඒක අහපු කැත විතරක්..අනේ මේ ඔව්ව දෙන්න ගිහින් ආයේ දන්නවනේ.. අනේ අම්මෙහ් " ඒ හිතුවක්කාරි..
" හ්ම්ම්... මොනා උනත් ලස්සනයි හැබැයි " මටත් ඉතින් කට තියන් ඉන්න බෑනේ.. එහෙම කියලා පොඩ්ඩක් අපේ හිතුවක්කාරිව අවුස්සලා තිබ්බා ඔං... අපි නටන වැඩෙත් දිගටම කරගෙන යන ගමන් ඔහොම පොඩි කතාවකුත් දාගෙන උන්නා.. හැබැයි අර කොලුවා නම් අතාරින පාටක් නෑ.. මට දර්ශනය හරියටම පේන්නෙත් නෑ.. මොකද මං හිටියේ ඒ කට්ටියට පිටුපාලා... ඒ කට්ටියට පිටුපාලා හිටියා උනාට අපේ හිතුවක්කාරිගේ මූණ නම් මට හොදට දිස් වෙනවා..හහ්.. බලන්නේම ඒ පැත්ත.. මෙන්න බොලේ.. හිනාත් වෙනවා...අපිට හොරෙන් නම් ඔව්වා බොරු ඉතින්... මමත් හොදට හිතුවක්කාරිගේ මූණ දිහාවට ඇහැ ගහගෙනම උන්නේ ඒක හින්දමයි...

Monday, April 25, 2011

ෂෝ එක ...


ඔන්න තවත් හීනයක්...නෑ නෑ මේක නම් ඇත්තක්... කතාව කොහෙන් පටන් අරන් කොහෙන් ඉවර වෙයිද මන්දා... ඇත්ත කතාවත් ඉතින් එහෙමනේ...පටන් ගත්තේ කොහෙන්වත් ඉවර උනේ තව කොහෙන්වත්.. හැමදාමත් වගේ කරුමේට ඉන්න පිරිමි ජාතිය හින්දා පෙරලුනු අහක යන බාල්දියක් ඕං මේක...

අපි එහෙනම් සිද්ධිය වෙච්ච මුල්ම දවසින් පටන් ගමු.. හීනේකින් වත් සංගීත සංදර්ශනයක් දැකලා නැති අපේ හිතුවක්කාරිට ජිවිතේ පලවෙනි සංගීත සංදර්ශනය පෙන්වීමේ පින කරගන්න ගිහින් තමයි මාත් කොහෙන්ද පාත් වුන මේ බාල්දියට සම්මාදම් උනේ..අපිට ඉතින් මේ වගේ අවස්තාවක් උදා වෙන්නේ කලාතුරකින් නේ... ඉතින් පෙරුම් පුරල පුරලා බලන් ඉදලා ඉතාලියේ මිලාන් නගරයට සනිධප සංගිත කණ්ඩායම එනවා කියන ආරංචිය අපේ කණටත් වැටුනා.. ඒක ඇහුනු වෙලේ ඉදලා අපේ ගෙදර උදවියත් හරිබරි ගැහිලා සූදානම් වෙලා උන්නේ ඔය එනවයි කියල කියපු දවසට හැමෝමත් එක්ක යන් කියලා.. මටත් ඉතින් මගේ නැට්ට නැතුව බෑනේ..ඔන්න එයාවත් අඩගහ ගත්තා යන් කියලා...මොකද ඉතින් සංගිත සංදර්ශනයක් වත් දැකලා තිබ්බ එකෙක් ‍යැ..

හරි හරි ඔන්න ඒ දවසත් ආවා කියමුකෝ...දැන් සංගිත සංදර්ශනේ පටන් ගන්න තිබ්බේ 8 ට ..අපි ඉතින් 5 ඉදන් වගේ සැරසෙනවා..කාලේකින් එන මේ අවස්තාවේ කවුද වගේ කඩන්පාත් වෙන්නත් බෑනේ ඉතින්..අනික මේ වගේ දෙයක් තියෙනවා කියන්නේ මුලු මිලානෝ නගරේයි ඒ අවට ගම් පලාත් වලයි සිංහල කස්ටිය ඉතින් නෑ බෑ නොකියා එතන තමා..අම්මෙහ්... එදා දවස ගැන කියනවා නම් දවසම බාල්දි දවසක් කිව්වොත් තමයි නිවැරදි... මුල්ම බැනුම අහගත්තේ මං තුමිය තමයි.. මොකද කියනවා නම් මේ අපි ගැනු උදවිය ලැස්ති වෙන්න ගියාම දන්නවනේ ඉතින්..පලවෙනි එකෙන් ශෙප් වෙන්නම බෑ.. දෙක තුනක් ඇදලා බලන එක මට පුරුද්දකට ගිහිල්ලා..අරක නම් කලින්ම එකක් තෝරන් සට පට ගාල ඇදන් බැබලි බැබලි ඉන්නවා..මට ඉතින් එහෙන් කුනු බැනුම් මෙහෙන් කුණු බැනුම්...
කොහොමින් කොහොම හරි ඔන්න වෙලාවට කෙසේ වෙතත් අවේලාවට අපේ මස්සිනා පොඩ්ඩ ආවේ අනේ ඉතින් අපි මතක් කරපු මතක් කිරිල්ලටම වෙන්න ඕනා...

ආපො..යි..ඔන්න ඊලග බාල්දිය ..යනකොටත් ටිකට් පෝලිම කාර් පාර්ක් එක ලගටත් වෙන්නම.. එක දකිද්දි මියුසිකල් ශෝ එකත් එපා වෙනවා...ආහ්..වෙලාව කියන්නේ පිනටද මන්දා අපේ මස්සිනාගේ යාලුවෙක් කඩන් පාත් වෙලා අපිවත් ඉස්සරහටම ඇදලා ගත්තා.. ටිකට් ප්‍රශ්නේත් ඉවරයි.. ආයේමත් අපේ මස්සිනා පොඩ්ඩව මතක් කරන්න සිද්ද උනේ යනකොටත් ශෝ එක පටන් අරන් තියෙනවා දැක්කාම..ආන් අර පෝලිමේ හිටියා නම් ශෝ එක කෙසේ වෙතත් ශෝ එක බලල යන උන්ගේ ශෝ එක බලන්න තිබ්බා..

ඔන්න දැන් ටිකට් එකත් අතේ තියාගෙන ඊලගට කට්ටිය ටිකට් කඩන පෝලිමේ... ඇස් වහක් කටවහක් නෑ ටිකට් කඩන්න උන්න ඉතාලි කාරයෝ දෙන්නා නම් හරි සිරියාවයි..මොකට බොරු කියනවද ඉතින් යන ගමන් ගෙදර ගෙනිච්චත් පාඩු නෑ ඕං.. :))
ආහ් අපේ හිතුවක්කාරි එයාට නම් නිකම් මැජික් එකක් දැක්කා වගේ.. කොටින්ම කියනවා නම් ලග ඉන්න එකා ගැන ගානක් වත් නැ ..ශෝ එක දැක්ක ගමන් මගේ අතත් අත ඇරලා දැම්මා..ගිය වෙලේ ඉදන් නටන්න මයි කල්පනාව.. නෝ මැනර්ස් අප්පා... වටපිටාව ගැන නම් කියන්න දෙයක් නැ පාට පාට ලයිට්..පාට පාට නංගිලා මල්ලිලා අයියලා අක්කලා ඇන්ටිලා අන්කල් ලා..අහ් ඇයි සීයලා .. ඒ කට්ටියත් උන්නා..නිකම් නෙමේ කට්ටියම වයින් කරපු බෝනික්කෝ වගේ...

හොදම හරිය ඔයාලට කියන්න.. :) ම්ම්ම්... එක්කෝ ඊලඟ පොස්ට් එකෙන් කියමුකෝ....මේ තවම වටපිටේ කැටයම් විතරයි...එලිවෙන ජාමේට හොද හොද සෙල්ලම් කිව්වලු නෙහ්.. ;)